Photo from કિરણ પિયુષ શાહ “કાજલ”

*મોટા બા…..*

બા તને ગયે વર્ષો વીત્યાં
યાદો પણ સમય
સાથે થોડી ધુંધળી થઈ
કદાચ જાળાં બાઝયા..

ના!
જોને આતો એવી ને એવી
જાણે હાલની…

બા પહેલાં તો સપને આવતી
મળી ખૂબ વ્હાલ વરસાવતી
એક એકના ખબર પૂછતી..
પછી
એ ક્રમ તૂટયો..
કયારેક માવઠા જેમ આવતી..

હું તો તારી આંગળીનું છોગું..
પડછાયો બની ફરતી…
તારા વ્હાલનો વરસાદ ખૂબ પામતી
તારી સોડમાં ભરાઈ રહેતી…
મારું વિશ્વ જ તું હતી .

મા માસી મામી કાકી
બહેન બેટા ભાભી વહુ
કેટલા સંબોધન મળ્યાં ..
પણ મારી ગગી કહેનાર
વ્હાલનો ટહુકો કયાં શોધું..

બા તારી પાસે મા પણ પહોંચી ..
સાસુ વહુ એ અમરાપરમાં
ગોઠડી જમાવી…

પણ…
અમે સૌ આજ પણ તરસ્યે..
જો બા
આ તારી યાદો
વરસાદ બની વરસી
હૈયું હીબકે ચડયું ..
આવને
તારા પાલવથી એ લુંછને
તારી સોડમાં લઈ

બા… સાંભળોને…

“કાજલ”
કિરણ પિયુષ શાહ
૨૮/૧૦/૧૮

“જે વ્યક્તિ સન્માનનાં અધિકારી છે તેઓને સન્માન મળવું જ જોઈએ. ” વેલ વિશર વુમન ક્લબમાં થોડા સમયથી ઉપરોક્ત વાક્યને સાર્થક કરવા એક નવતર પ્રથાને અમલમાં મુકી છે. ક્લબમાં દર પંદર દિવસે એક ગદ્યમાં અને એક પદ્યમાં ટાસ્ક અપાય છે. અંદાજે દર પંદર દિવસે 25 જેટલી નવી કૃતિ લખાય છે.ખૂબ સુંદર લેખન પ્રવૃત્તિ ચાલે છે. તેમાં શ્રેષ્ઠ કૃતિને દર મહિને સન્માનિત કરવામાં આવે છે. ઓગસ્ટમાં પદ્યમાટે અને સપ્ટેમ્બરમાં ગદ્યના ટાસ્ક માટે આ બહુમાન મને મળ્યું તેની એક ઝલક… ખૂબ જ આનંદ આ ડબલ પ્રમાણપત્ર મેળવીને. સતત પ્રેરણા આપી આગળ વધવા પ્રોત્સાહન આપનાર અમારા વ્હાલા એડમિન નીતા દીદી, લતા દીદી તથા અમારા વેલ વિશર પરિવારની દરેક સખીઓનો ખૂબ ખૂબ આભાર.😊🙏🏻

*કાશ…* કાશ… આ બધું છોડી.. કયાંક દૂર જઈ શકાય સવાર થતાં .. જવાબદારીના પોટલા કા કા કરતાં આસપાસ કાગ કોયલની ચબરાકીથી ત્રસ્ત કદાચ તે હવે ઈંડા સેવવાનું બંધ કરે.. આ પિતૃપક્ષના શ્રાદ્ધ આરોગવાનુ છોડી દે શું તો.. પિતૃઓ ભુખ્યા રેશે? કોયલનો વંશ ખત્મ થશે.. આ જવાબદારીનું પોટલું કોઈ બીજા પર લાદી મુક્ત ઉડાન ભરી શકીશ? ત્યાં જો ખુલ્લું આકાશ બાંહો પ્રસારી પ્રતિક્ષિત.. અરે! આ બેડીઓ કોઈતો ખોલો… સૌ તમાશો જુએ મદદનો હાથ … કોઈ તો લંબાવો… “કાજલ” કિરણ પિયુષ શાહ ૦૨/૧૦/૧૮